بی قرار توام ودر دل تنگم گله هاست
آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب
در دلم هستی و بین من وتو فاصله هاست
آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد
بال وقتی قفس پر زدن چلچله هاست
بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است
مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست
باز می پرسمت از مسئله دوری وعشق
وسکوت تو جواب همه مسئله هاست
خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن
ببین هم گریه هام از عشق .چه زندونی برام ساختن
خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه
لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه
یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند
یکی با دست ناپاکش گلای باغچمو سوزوند
تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو
خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم
نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از این فصل سکوت و شب غم بارونو بردارم
نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی
تو که بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی
تو این رویای سر دم گم .خداحافظ گل گندم
تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم
خداحافظ گل پونه . که بارونی نمی تونه
طلسم بغضو برداره .از این پاییز دیوونه
سیب سرخی را به من بخشید و رفت
ساقه سبز مرا او چید و رفت
عاشقی های مرا باور نکرد
عاقبت بر عشق من خندید و رفت
اشک در چشمان گرمم حلقه زد
بی مروت گریه ام را دید و رفت
چشم از من کند و از من دل برید
حال بیمار مرا فهمید و رفت
با غم حجرش مدارا میکنم
گر چه بر زخمم نمک پاشید و رفت/
زندگی دفتری از خاطرهاست
یک نفر در دل شب
یک نفر در دل خاک
یک نفر همدم خوشبختی هاست
یک نفر همسفر سختی هاست
چشم تا باز کنیم، عمرمان می گذرد
ما همه همسفریم /
گفتی که
چو خورشید زنم سوی تو پر
چو ماه میکشم از پنجره سر
افسوس که خورشید شدی وقت غروب
اندوه که ماه شدی وقت سحر/
بوسه بر عکست زنم، ترسم که قابش بشکند
قاب عکس توست، اما شیشه عمر من است
بوسه بر مویت زنم، ترسم که تارش بشکند
تار موی توست اما ریشه عمر من است
ناز چندین ساله چشم خمارت می کشم
تا نفس باقیست اینجا انتظارت می کشم/
شاید آن روز که سهراب نوشت :
تا شقایق هست زندگی باید کرد
خبری از دل پردرد گل یاس نداشت
باید اینجور نوشت:
هر گلی هستی باش چه شقایق چه گل پیچک و یاس
زندگی اجباریست /.
شیشه ی پنجره را باران شست
از دل من اما، چه کسی نقش تورا خواهد شست...؟
چه بگویم با تو؟ دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
چه بگویم با تو؟
که سحرگه دل من
باز از دست تو ای رفته ز دست
سخت در سینه به تنگ آمده بود/
نظر یادتون نره دوستان
من اگر روح پریشان دارم
من اگر غصه هزاران دارم
گله از بازی دوران دارم
دل گریان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم
در غمستان نفسگیر، اگر
نفسم میگیرد
آرزو در دل من
متولد نشده، می میرد
یا اگر دست زمان درازای هر نفس
جان مرا میگیرد
دل گریان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم
من اگر پشت خودم پنهانم
من اگر خسته ترین انسانم
به وفای همه بی ایمانم
دل گریان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم
با سلام خدمت بازدیدکننده عزیز
والا من حتی تاریخ ایجاد این وبلاگم رو هم فراموش کرده بودم. اما بازم تابستون رسید و از اونجا که وقت آزاد منم 100% افزایش پیدا کرده میخوام با کمک های شما بازدیدکننده گرامی این وبلاگ رو یه سر و سامانی بدم. امیدوارم که با نظرات ارزشمندتون من کمک کنید.
با تشکر
محمدرضا
کلید طلایی برای زندگی بهتر:
1- اشتباهاتت را بپذیر
2- از شوخی طبعی ات برای خنداندن استفاده کن، نه برای سوء استفاده
3- یادت باشد که اخبار همه رسانه ها جهت دار است
4- یک دوره عکاسی ببین
5-وقتی در ترافیک گیر افتاده ای، اجازه بده دیگران از تو جلو بزنند
6- به انجمن خانه مدرسه کمک مالی کن
7- خواستار تعالی باش و بهایش را بپرداز
8- در تنهایی سوت بزن
9- شجاع باش. حتی اگر قلباً شجاع نیستی، به آن تظاهر کن. هیچ کس تفاوتش را نخواهد فهمید
10- بچه ها را بعد از تنبیه، در آغوش بگیر
11- یاد بگیر چیز زیبایی با دست بسازی
12- همواره دستی را که به سویت دراز شده، بفشار
13- هرگز سالگرد ازدواجت را فراموش نکن
14- آلو بخارا (گوجه برقانی) بخور
15- دوچرخه سواری نکن
16- در امور خیریه با وقت و پولت سخاوتمندانه کمک کن
17- سلامتی را دست کم نگیر
18- اگر کسی مایل بود تو را استختدام کند، حتی اگر به آن شغل علاقه نداشتی، با او مذاکره کن. تا پیشنهاد کسی را شخصاً نشنیده ای، در را به روی فرصت ها نبند
19- به مواد مخدر نزیک نشو و با کسانی که آن را مصرف می کنند، معاشرت نکن
20- حتی اگر در آمدت خوب است، فرزندانت را وادار کن کار کنند وبخشی از شهریه کالج شان را بپردازند
١ ٢
نظرات () 
